Żaden znaczący węzeł kolejowy nie mógł obejść się bez systemu wodociągowego. Woda potrzeba była przede wszystkim do nawadniania parowozów. Wiele stacji rozlokowano tak, aby znajdowały się możliwie blisko rzek, co ułatwiało późniejsze dostarczenie wody. W przypadku Racławic Śląskich było inaczej. Dworzec powstał daleko od Osobłogi, ponad 1 kilometr od koryta rzeki. Należało także pokonać znaczną różnicę wysokości. Problem dostarczenia wody na teren stacji rozwiązano budując specjalny wodociąg. Stało się to w latach 1903-1905.

W pobliżu nowego Wielkiego Mostu Kolejowego zbudowano kaskadę wodną, której zadaniem było piętrzenie poziomu wody. W tej okolicy powstały studnie. Woda zbyła zbierana i transportowana do zbudowanej na ul. Ogrodowej przepompowni. To budynek z charakterystycznym wysokim kominem. Od przepompowni wodę transportowano rurami już na teren stacji. Tam była gromadzona w zbudowanej pomiędzy peronami wieży ciśnień. Z wieży trafiała m.in. do ulokowanych przy torach żurawi wodnych, z pomocą których woda trafiała do tendra parowozów.